 |
 |
| "Krystian!
Jesteś pewny, że mam płynąć na tą chmurę?" |
Ola
wypatrywała chmur, sieci, kutrów, przystojnych brunetów z wąsem i
innych niebezpieczeństw powszechnie czających się na bezbronnych żeglarzy
(i żeglarki).
|
 |
 |
| Gdy
wszyscy śpią, ktoś musi pracować ... |
...
aby doprowadzić nas w końcu na chwilę słońca.
|
 |
 |
| "Panowie
foczkę, foczkę! Nie gienię! |
Oprócz
wielu złożonych obowiązków nawigacyjnych, kapitan musi również dbać
o dobre samopoczucie załogi.
|
 |
 |
| Nasz
"Demon prędkości" rozpędził jacht do 7 węzłów.
|
Tradycyjne
zdjęcie rejsowe. |
 |
 |
| "Kurde!
Panowie, może by tak coś poluzować?" |
Wschód
słońca przed Świnkowem, zostało nam 10 Mm.
|
 |
 |
| Ja
rozumiem, że wybieranie wody z zęzy jest mało rozrywkowym zadaniem
dla takiej laski ale żeby od razu pokazywać mi język? |
No
i ktoś wykrakał - 6 Mm na E od wejścia do Świnoujścia dopadła nas
mgła. Wokół słychać silniki statków, widoczność fatalna (20 - 50
m), Arek wyjący przez róg mgłowy, zimno. Bardzo fajne jest żeglarstwo.
|
 |
 |
| Po
3 stresujących godzinach we mgle, koło południa w niedzielę wpływamy
nareszcie do Świnoujścia.
|
Pożegnalne
zdjęcie dzielnej załogi. |
 |
 |
| Ciekawe
czyja torba spadnie pierwsza. |
Nigdy
nie przypuszczałem, że w pociągu może być tak wesoło.
|
| Po
68 godzinach płynięcia non-stop dotarliśmy szczęśliwie do portu.
Niekorzystne wiatry SW zmusiły nas do ciągłego halsowania i
zrezygnowania z portów Ustka i Kołobrzeg. Pogoda była dla nas wyjątkowo
łaskawa jak na październik - wiatr max 5 B, brak deszczu i słoneczna
niedziela. Nie udało nam się niestety dopłynąć do Szczecina, gdzie
jacht miał spędzić zimę, w związku z czym po kilku dniach, 24 października
znowu pojawiliśmy się na jachcie.
|
 |
 |
| Okrojona
załoga przed kolejnym wyzwaniem. |
Rejs
rozpoczęliśmy od odśnieżania jachtu.
|
 |
 |
| W
zasadzie, to można by ulepić bałwana tylko po co nam czwarty na
jachcie?
|
Na
Zalewie nie byliśmy sami. |
 |
 |
| Jeśli
ktoś mi kiedyś powie, że nie da się postawić foka w 30 sek.
to jestem w stanie założyć się o butelkę coli.
|
Tylko
w sumie po co się męczyć? |
 |
 |
| Tu
odezwała się we mnie dusza artystyczna.
|
Tu
też odezwała się ona. |
Po
8 godzinach, wieczorem, wpłynęliśmy do Mariny Gocław gdzie Dar spędzi
zimę.
Było to również pożegnanie z morzem na zimowe pół roku.
Teraz z niecierpliwością czekamy na pierwszy śnieg i wyjazd na narty.
Relację z operacji wyciągania
"Daru Natury" z wody znajdziesz tutaj. |
